Διαβήτης: Ο πλήρης οδηγός για τύπο 1, τύπο 2 και προδιαβήτη

Ο διαβήτης είναι μία από τις σημαντικότερες χρόνιες μεταβολικές παθήσεις και αφορά εκατομμύρια ανθρώπους σε όλο τον κόσμο. Δεν είναι απλώς ένα «ανεβασμένο σάκχαρο», αλλά μια κατάσταση που επηρεάζει τον τρόπο με τον οποίο ο οργανισμός χρησιμοποιεί τη γλυκόζη, δηλαδή τη βασική πηγή ενέργειας των κυττάρων.

Η σημασία του διαβήτη είναι μεγάλη, επειδή μπορεί να επηρεάσει πολλά όργανα και συστήματα: καρδιά, αγγεία, νεφρά, μάτια, νεύρα, δέρμα και καθημερινή λειτουργικότητα. Όταν δεν διαγιγνώσκεται ή δεν ρυθμίζεται σωστά, μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρές επιπλοκές. Παράλληλα, έχει οικονομικό και κοινωνικό βάρος, καθώς συνδέεται με εξετάσεις, φάρμακα, παρακολούθηση, επιπλοκές και απουσίες από την εργασία.

Διαβάστε στο FinanceTrends για το κόστος του διαβήτη: Κόστος διαβήτη: Αριθμοί που πρέπει να γνωρίζεις

Η καλή ενημέρωση είναι το πρώτο βήμα για έγκαιρη αναγνώριση, σωστή αντιμετώπιση και καλύτερη ποιότητα ζωής. Όσο νωρίτερα εντοπίζεται η διαταραχή στη ρύθμιση του σακχάρου, τόσο περισσότερες είναι οι δυνατότητες παρέμβασης, είτε πρόκειται για προδιαβήτη είτε για διαβήτη τύπου 1 ή τύπου 2.

Τι είναι ο διαβήτης;

Ο διαβήτης είναι χρόνια μεταβολική πάθηση κατά την οποία το σώμα δεν μπορεί να διατηρήσει φυσιολογικά επίπεδα γλυκόζης στο αίμα. Η γλυκόζη προέρχεται κυρίως από την τροφή και κυκλοφορεί στο αίμα ώστε να φτάσει στα κύτταρα, όπου χρησιμοποιείται ως ενέργεια.

Για να γίνει αυτή η διαδικασία, χρειάζεται η ινσουλίνη. Η ινσουλίνη είναι ορμόνη που παράγεται από το πάγκρεας και βοηθά τη γλυκόζη να περάσει από το αίμα στα κύτταρα. Όταν η ινσουλίνη λείπει, δεν επαρκεί ή δεν δρα σωστά, η γλυκόζη παραμένει στο αίμα και το σάκχαρο αίματος αυξάνεται.

Αυτό μπορεί να συμβεί με διαφορετικούς μηχανισμούς. Στον διαβήτη τύπου 1, το σώμα δεν παράγει αρκετή ή καθόλου ινσουλίνη. Στον διαβήτη τύπου 2, τα κύτταρα δεν ανταποκρίνονται σωστά στην ινσουλίνη και, με τον χρόνο, το πάγκρεας μπορεί να μην καλύπτει τις ανάγκες του οργανισμού. Στον προδιαβήτη, οι τιμές είναι αυξημένες, αλλά όχι ακόμη στο επίπεδο του διαβήτη.

Η μακροχρόνια υπεργλυκαιμία μπορεί να προκαλέσει βλάβες σε αγγεία και νεύρα. Γι’ αυτό ο διαβήτης χρειάζεται συστηματική παρακολούθηση και συνολική διαχείριση, όχι μόνο περιστασιακές μετρήσεις. Η θεραπευτική προσέγγιση περιλαμβάνει διατροφή, κίνηση, φαρμακευτική αγωγή όπου χρειάζεται και σταθερή επικοινωνία με τον γιατρό.

Διαβήτης τύπου 1

Ο διαβήτης τύπου 1 είναι αυτοάνοση μορφή διαβήτη. Σε αυτή την περίπτωση, το ανοσοποιητικό σύστημα επιτίθεται στα κύτταρα του παγκρέατος που παράγουν ινσουλίνη. Όταν αυτά τα κύτταρα καταστραφούν σε μεγάλο βαθμό, το σώμα δεν μπορεί να παράγει αρκετή ινσουλίνη για να ρυθμίσει το σάκχαρο αίματος.

Συνήθως εμφανίζεται στην παιδική ή εφηβική ηλικία, αλλά μπορεί να διαγνωστεί και σε ενήλικες. Η έναρξη είναι συχνά πιο απότομη σε σχέση με τον διαβήτη τύπου 2. Τα συμπτώματα μπορεί να περιλαμβάνουν έντονη δίψα, συχνουρία, μεγάλη κόπωση, ανεξήγητη απώλεια βάρους, θολή όραση και αυξημένη πείνα.

Επειδή το σώμα δεν έχει επαρκή ινσουλίνη, τα κύτταρα δεν μπορούν να χρησιμοποιήσουν σωστά τη γλυκόζη. Έτσι, ο οργανισμός αρχίζει να αναζητά εναλλακτικές πηγές ενέργειας. Σε σοβαρές περιπτώσεις μπορεί να εμφανιστεί διαβητική κετοξέωση, μια επείγουσα κατάσταση που χρειάζεται άμεση ιατρική αντιμετώπιση.

Ο διαβήτης τύπου 1 απαιτεί καθημερινή χορήγηση ινσουλίνης. Η θεραπεία μπορεί να γίνεται με ενέσεις ή με αντλία ινσουλίνης. Πολύ σημαντική είναι και η συχνή παρακολούθηση της γλυκόζης, είτε με μετρήσεις από το δάχτυλο είτε με αισθητήρες συνεχούς καταγραφής.

Η διαχείριση περιλαμβάνει επίσης σωστό υπολογισμό υδατανθράκων, προσαρμογή της ινσουλίνης στα γεύματα και στη σωματική δραστηριότητα, αναγνώριση της υπογλυκαιμίας και τακτική επαφή με τον θεράποντα γιατρό. Με σωστή εκπαίδευση, ο άνθρωπος με διαβήτη τύπου 1 μπορεί να έχει ενεργή καθημερινότητα, άθληση, εργασία και καλή ποιότητα ζωής.

Διαβήτης τύπου 2

Ο διαβήτης τύπου 2 είναι η συχνότερη μορφή διαβήτη και συνήθως αναπτύσσεται σταδιακά. Στο επίκεντρό του βρίσκεται η μειωμένη ανταπόκριση των κυττάρων στην ινσουλίνη. Το πάγκρεας στην αρχή παράγει περισσότερη ινσουλίνη για να καλύψει τις ανάγκες, αλλά με τον χρόνο μπορεί να μην επαρκεί.

Η αντίσταση στην ινσουλίνη είναι βασικός μηχανισμός στον διαβήτη τύπου 2. Όταν τα κύτταρα δεν «ακούν» σωστά το σήμα της ινσουλίνης, η γλυκόζη δεν μπαίνει αποτελεσματικά μέσα τους και παραμένει στο αίμα. Αυτό οδηγεί σε σταδιακή αύξηση του σακχάρου αίματος.

Διαβάστε στο HealthBusiness για την αντίσταση στην ινσουλίνη: Αντίσταση στην ινσουλίνη: Τι πρέπει να γνωρίζουν οι επαγγελματίες υγείας

Παράγοντες κινδύνου είναι η αυξημένη ηλικία, το οικογενειακό ιστορικό, το αυξημένο σωματικό βάρος, η συσσώρευση λίπους στην κοιλιά, η καθιστική ζωή, η υπέρταση, οι διαταραχές στα λιπίδια, το ιστορικό διαβήτη κύησης και ορισμένες ορμονικές καταστάσεις, όπως το σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών.

Διαβάστε στο PrimeLife για τον διαβήτη κύησης: Διαβήτης κύησης: Χρήσιμες πληροφορίες για μέλλουσες μαμάδες

Ο τρόπος ζωής παίζει καθοριστικό ρόλο. Η διατροφή, η φυσική δραστηριότητα, ο ύπνος, το άγχος και το σωματικό βάρος επηρεάζουν άμεσα τον μεταβολισμό. Η σύνδεση ανάμεσα στον μεταβολισμό και τη διατροφή είναι ιδιαίτερα σημαντική, επειδή οι καθημερινές επιλογές μπορούν να βελτιώσουν ή να επιβαρύνουν τη ρύθμιση του σακχάρου.

Ο διαβήτης τύπου 2 μπορεί για χρόνια να μην προκαλεί έντονα συμπτώματα. Γι’ αυτό συχνά εντοπίζεται σε προληπτικό έλεγχο ή όταν έχουν ήδη εμφανιστεί επιπλοκές. Η έγκαιρη διάγνωση δίνει τη δυνατότητα για πιο αποτελεσματική παρέμβαση, με στόχο τη ρύθμιση του σακχάρου και τη μείωση του συνολικού καρδιαγγειακού κινδύνου.

Προδιαβήτης

Ο προδιαβήτης είναι η κατάσταση στην οποία το σάκχαρο αίματος είναι υψηλότερο από το φυσιολογικό, αλλά όχι αρκετά υψηλό ώστε να τεθεί διάγνωση διαβήτη. Αποτελεί σημαντικό προειδοποιητικό στάδιο, ειδικά για την πιθανή εξέλιξη σε διαβήτη τύπου 2.

Συνήθως συνδέεται με ινσουλινοαντίσταση. Το σώμα χρειάζεται περισσότερη ινσουλίνη για να κρατήσει τη γλυκόζη σε αποδεκτά επίπεδα. Σταδιακά, όμως, ο μηχανισμός αυτός μπορεί να κουραστεί και οι τιμές να αυξηθούν περισσότερο.

Ο προδιαβήτης συχνά δεν προκαλεί συμπτώματα. Πολλοί άνθρωποι τον ανακαλύπτουν τυχαία σε εξετάσεις αίματος. Αυτό δεν σημαίνει ότι είναι ακίνδυνος. Αντίθετα, είναι ένα στάδιο στο οποίο ο οργανισμός δείχνει ότι χρειάζεται αλλαγή πορείας.

Η καλή είδηση είναι ότι ο προδιαβήτης μπορεί συχνά να βελτιωθεί. Η απώλεια βάρους όταν υπάρχει περίσσεια, η συστηματική άσκηση, η μείωση της καθιστικής ζωής, η σωστή διατροφή, ο καλύτερος ύπνος και η διαχείριση του στρες μπορούν να βοηθήσουν σημαντικά.

Σε ορισμένες περιπτώσεις, ο γιατρός μπορεί να προτείνει και φαρμακευτική αγωγή, ειδικά όταν υπάρχουν πολλοί παράγοντες κινδύνου. Ο στόχος είναι να μειωθεί η πιθανότητα εξέλιξης σε διαβήτη και να προστατευτεί η συνολική μεταβολική υγεία.

Συμπτώματα διαβήτη

Τα συμπτώματα διαβήτη μπορεί να διαφέρουν από άνθρωπο σε άνθρωπο. Κάποιοι εμφανίζουν έντονα σημάδια, ενώ άλλοι έχουν ήπιες ενοχλήσεις ή καθόλου συμπτώματα για μεγάλο διάστημα. Γι’ αυτό ο έλεγχος είναι σημαντικός, ιδιαίτερα όταν υπάρχουν παράγοντες κινδύνου.

Κλασικά συμπτώματα είναι η έντονη δίψα, η συχνουρία, η αυξημένη πείνα, η ανεξήγητη απώλεια βάρους, η κόπωση, η θολή όραση, οι συχνές λοιμώξεις και η αργή επούλωση πληγών.

Διαβάστε στο Healthylab για τα 13 πρόωρα συμπτώματα και σημάδια του διαβήτη: 13 πρόωρα συμπτώματα και σημάδια του διαβήτη

Στον διαβήτη τύπου 1, τα συμπτώματα εμφανίζονται συνήθως πιο γρήγορα. Η απώλεια βάρους, η έντονη δίψα και η συχνουρία είναι συχνά εμφανείς. Αν η κατάσταση προχωρήσει, μπορεί να παρουσιαστούν ναυτία, εμετοί, κοιλιακός πόνος, γρήγορη αναπνοή ή έντονη αδυναμία.

Στον διαβήτη τύπου 2, τα συμπτώματα εξελίσσονται πιο αργά. Μπορεί να υπάρχουν κόπωση, υπνηλία μετά τα γεύματα, θολή όραση, μυκητιάσεις, δερματικές λοιμώξεις ή μουδιάσματα στα πόδια. Επειδή αυτά τα σημάδια είναι συχνά μη ειδικά, πολλοί τα αποδίδουν στην ηλικία, στην κούραση ή στο στρες.

Η υπογλυκαιμία είναι διαφορετική κατάσταση και αφορά πολύ χαμηλό σάκχαρο, συνήθως σε άτομα που λαμβάνουν ινσουλίνη ή ορισμένα αντιδιαβητικά φάρμακα. Μπορεί να προκαλέσει τρέμουλο, εφίδρωση, ταχυκαρδία, πείνα, σύγχυση και αδυναμία. Αν τα επεισόδια επαναλαμβάνονται, χρειάζεται άμεση συζήτηση με τον γιατρό για πιθανή προσαρμογή της θεραπείας.

Διάγνωση: γλυκόζη νηστείας, HbA1c και OGTT

Η διάγνωση του διαβήτη γίνεται με εξετάσεις αίματος. Οι βασικές εξετάσεις είναι η γλυκόζη νηστείας, η γλυκοζυλιωμένη αιμοσφαιρίνη HbA1c και η δοκιμασία ανοχής γλυκόζης από το στόμα, γνωστή ως OGTT.

Η γλυκόζη νηστείας μετρά το σάκχαρο μετά από αρκετές ώρες χωρίς φαγητό. Τιμή ίση ή μεγαλύτερη από 126 mg/dL, όταν επιβεβαιωθεί κατάλληλα, είναι συμβατή με διαβήτη. Τιμές από 100 έως 125 mg/dL δείχνουν διαταραγμένη γλυκόζη νηστείας, δηλαδή εικόνα προδιαβήτη.

Η HbA1c δείχνει τη μέση εικόνα του σακχάρου των τελευταίων περίπου δύο έως τριών μηνών. Τιμή ίση ή μεγαλύτερη από 6,5% είναι συμβατή με διαβήτη, ενώ τιμές από 5,7% έως 6,4% δείχνουν προδιαβήτη. Είναι χρήσιμη εξέταση, επειδή δεν επηρεάζεται από ένα μόνο γεύμα ή μια μεμονωμένη μέτρηση.

Η OGTT γίνεται με λήψη συγκεκριμένης ποσότητας γλυκόζης και μέτρηση του σακχάρου μετά από δύο ώρες. Τιμή ίση ή μεγαλύτερη από 200 mg/dL στις δύο ώρες είναι συμβατή με διαβήτη, ενώ τιμές από 140 έως 199 mg/dL δείχνουν προδιαβήτη.

Η ερμηνεία πρέπει να γίνεται από γιατρό, γιατί ορισμένες καταστάσεις, όπως αναιμία, νεφρική νόσος ή ειδικές αιματολογικές διαταραχές, μπορεί να επηρεάσουν κυρίως την HbA1c. Επίσης, μια μεμονωμένη τιμή δεν αρκεί πάντα για ολοκληρωμένη εικόνα. Ο γιατρός αξιολογεί το ιστορικό, τα συμπτώματα, τις επαναληπτικές εξετάσεις και τον συνολικό κίνδυνο.

Αντιμετώπιση: διατροφή, άσκηση, φάρμακα και ινσουλίνη

Η αντιμετώπιση του διαβήτη είναι εξατομικευμένη. Δεν υπάρχει ένα σχήμα που ταιριάζει σε όλους. Ο γιατρός λαμβάνει υπόψη τον τύπο διαβήτη, την ηλικία, τη διάρκεια της νόσου, τις συνυπάρχουσες παθήσεις, τον κίνδυνο υπογλυκαιμίας, το βάρος, τη νεφρική λειτουργία, την καρδιαγγειακή υγεία και την καθημερινότητα του ασθενούς.

Η διατροφή είναι βασικός πυλώνας. Δεν σημαίνει ότι ο ασθενής πρέπει να ζει με συνεχείς απαγορεύσεις. Σημαίνει σωστή επιλογή τροφών, έλεγχο μερίδων, ισορροπία υδατανθράκων, επαρκή πρωτεΐνη, καλά λιπαρά και αυξημένη πρόσληψη φυτικών ινών. Τα φρούτα στον διαβήτη χρειάζονται προσεκτική ερμηνεία, γιατί συνήθως δεν μιλάμε για απόλυτη απαγόρευση, αλλά για ποσότητα, συχνότητα και συνολικό γλυκαιμικό φορτίο.

Διαβάστε στο Targeted για τα φρούτα που απαγορεύονται στον διαβήτη: Υπάρχουν φρούτα που απαγορεύονται στον διαβήτη ή είναι μύθος;

Στην πράξη, ένα ισορροπημένο πλάνο μπορεί να περιλαμβάνει λαχανικά, όσπρια, δημητριακά ολικής άλεσης, άπαχες ή ποιοτικές πηγές πρωτεΐνης, καλά λιπαρά και περιορισμό τροφίμων με πολλή ζάχαρη ή χαμηλή θρεπτική αξία. Η κατανομή των γευμάτων μέσα στην ημέρα μπορεί να βοηθήσει στη σταθερότερη γλυκαιμική εικόνα.

Η φυσική δραστηριότητα βελτιώνει την ευαισθησία στην ινσουλίνη. Το περπάτημα, το ποδήλατο, η κολύμβηση, οι ασκήσεις ενδυνάμωσης και η μείωση της καθιστικής ζωής μπορούν να βοηθήσουν στη ρύθμιση του σακχάρου. Η άσκηση πρέπει να προσαρμόζεται στις δυνατότητες, στην ηλικία, στις επιπλοκές και στη φαρμακευτική αγωγή.

Η φαρμακευτική αγωγή στον διαβήτη τύπου 2 μπορεί να περιλαμβάνει διαφορετικές κατηγορίες φαρμάκων. Ορισμένα μειώνουν την παραγωγή γλυκόζης από το ήπαρ, άλλα αυξάνουν την αποβολή γλυκόζης από τα ούρα, άλλα ενισχύουν την έκκριση ινσουλίνης ή βελτιώνουν το αίσθημα κορεσμού. Οι νεότερες θεραπευτικές επιλογές έχουν διευρύνει τις δυνατότητες εξατομικευμένης αντιμετώπισης.

Διαβάστε στο MarketInsiders για τα καινούργια για το σάκχαρο: Καινούργια φάρμακα για το σάκχαρο: Χρήσιμες πληροφορίες

Η ινσουλίνη είναι απαραίτητη στον διαβήτη τύπου 1 και μπορεί να χρειαστεί και στον διαβήτη τύπου 2. Δεν σημαίνει αποτυχία ούτε «τελικό στάδιο». Είναι θεραπεία που αντικαθιστά ή ενισχύει μια ορμόνη που ο οργανισμός δεν έχει σε επαρκή ποσότητα ή δεν αξιοποιεί σωστά.

Διαβάστε στο NexTravel για την ινσουλίνη και πώς θα τη μεταφέρετε χωρίς πρόβλημα στα ταξίδια σας: Ινσουλίνη σε ενέσεις και έλεγχος στο αεροδρόμιο: Τι να προσέξεις

Η επιτυχής αντιμετώπιση δεν βασίζεται μόνο στο φάρμακο. Χρειάζεται παρακολούθηση, εκπαίδευση, σωστή τεχνική μέτρησης, κατανόηση της υπογλυκαιμίας, έλεγχος ποδιών, οφθαλμολογικός έλεγχος και τακτική αξιολόγηση των στόχων. Ο διαβήτης αλλάζει με τον χρόνο, επομένως και το θεραπευτικό πλάνο μπορεί να χρειαστεί προσαρμογές.

Επιπλοκές του διαβήτη

Οι επιπλοκές του διαβήτη σχετίζονται κυρίως με τη μακροχρόνια υπεργλυκαιμία, αλλά και με άλλους παράγοντες όπως η πίεση, τα λιπίδια, το κάπνισμα και η συνολική αγγειακή υγεία. Μπορούν να επηρεάσουν μικρά και μεγάλα αγγεία.

Στις μικροαγγειακές επιπλοκές περιλαμβάνονται η διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια, η διαβητική νεφροπάθεια και η διαβητική νευροπάθεια. Η αμφιβληστροειδοπάθεια μπορεί να επηρεάσει την όραση. Η νεφροπάθεια μπορεί να μειώσει σταδιακά τη νεφρική λειτουργία. Η νευροπάθεια μπορεί να προκαλέσει μουδιάσματα, κάψιμο, πόνο ή απώλεια αισθητικότητας, κυρίως στα πόδια.

Οι μακροαγγειακές επιπλοκές αφορούν μεγαλύτερα αγγεία και αυξάνουν τον κίνδυνο εμφράγματος, εγκεφαλικού επεισοδίου και περιφερικής αρτηριοπάθειας. Γι’ αυτό η παρακολούθηση του διαβήτη πρέπει να περιλαμβάνει και την καρδιαγγειακή προστασία, με έλεγχο πίεσης, λιπιδίων, βάρους, καπνίσματος και συνολικού τρόπου ζωής.

Το δέρμα μπορεί επίσης να δείξει ότι το σάκχαρο δεν ρυθμίζεται καλά, καθώς εμφανίζονται σημάδια στο δέρμα από διαβήτη. Ξηρότητα, μυκητιάσεις, συχνές λοιμώξεις, αργή επούλωση, πληγές στα πόδια ή σκουρόχρωμες περιοχές σε πτυχές μπορεί να είναι σχετικά σημάδια στο δέρμα από διαβήτη.

Διαβάστε στο TrendingBeauty για τα σημάδια στο δέρμα από διαβήτη: Σημάδια στο δέρμα από διαβήτη: Τι να σας προβληματίσει

Οι επιπλοκές μπορεί να επηρεάσουν και την καθημερινή ζωή, την κινητικότητα, την ψυχολογία και την επαγγελματική λειτουργία. Η εργασία με διαβήτη γίνεται σημαντικό θέμα όταν υπάρχουν συχνές μετρήσεις, υπογλυκαιμίες, ιατρικά ραντεβού ή ανάγκη προσαρμογών.

Διαβάστε στο Businewss για τον διαβήτη στον εργασιακό χώρο: Διαβήτης στον εργασιακό χώρο: Τι οφείλουν να γνωρίζουν οι εργοδότες

Παράλληλα, ο ύπνος μπορεί να επηρεάσει τη μεταβολική ρύθμιση. Οι διαταραχές ύπνου, η κακή ποιότητα ύπνου ή η υπνική άπνοια μπορούν να επιβαρύνουν το σάκχαρο, το βάρος και την καθημερινή ενέργεια.

Η πρόληψη των επιπλοκών βασίζεται στη σταθερή ρύθμιση και στην τακτική παρακολούθηση. Ο έλεγχος των ποδιών, η φροντίδα του δέρματος, ο οφθαλμολογικός έλεγχος, η αξιολόγηση της νεφρικής λειτουργίας και η καρδιαγγειακή πρόληψη αποτελούν βασικά στοιχεία μιας ολοκληρωμένης προσέγγισης.

Συχνές ερωτήσεις για τον διαβήτη

1. Θεραπεύεται ο διαβήτης;

Ο διαβήτης τύπου 1 δεν θεραπεύεται οριστικά, αλλά ελέγχεται με ινσουλίνη και σωστή παρακολούθηση. Ο διαβήτης τύπου 2 μπορεί σε ορισμένες περιπτώσεις να μπει σε ύφεση, κυρίως με απώλεια βάρους, αλλαγές στη διατροφή, άσκηση και κατάλληλη ιατρική φροντίδα.

2. Ποιο είναι το πρώτο σύμπτωμα που προκαλεί ο διαβήτης;

Δεν υπάρχει ένα μοναδικό πρώτο σύμπτωμα. Συχνά εμφανίζονται δίψα, συχνουρία, κόπωση, θολή όραση ή ανεξήγητη απώλεια βάρους. Στον διαβήτη τύπου 2, όμως, μπορεί να μην υπάρχουν συμπτώματα για χρόνια.

3. Ο προδιαβήτης σημαίνει ότι σίγουρα θα πάθω διαβήτη;

Όχι. Ο προδιαβήτης αυξάνει τον κίνδυνο, αλλά δεν σημαίνει ότι η εξέλιξη είναι αναπόφευκτη. Με σωστές αλλαγές στον τρόπο ζωής και ιατρική παρακολούθηση, οι τιμές μπορούν συχνά να βελτιωθούν.

4. Πρέπει να κόψω όλους τους υδατάνθρακες;

Όχι απαραίτητα. Σημασία έχει η ποιότητα, η ποσότητα και η κατανομή τους μέσα στην ημέρα. Οι υδατάνθρακες από λαχανικά, όσπρια, φρούτα ολικής μορφής και δημητριακά ολικής άλεσης δεν έχουν την ίδια επίδραση με τη ζάχαρη και τα υπερεπεξεργασμένα τρόφιμα.

5. Η ινσουλίνη προκαλεί εξάρτηση;

Όχι. Η ινσουλίνη δεν προκαλεί εξάρτηση. Είναι ορμόνη που χρειάζεται ο οργανισμός. Στον διαβήτη τύπου 1 είναι απαραίτητη, ενώ στον διαβήτη τύπου 2 χρησιμοποιείται όταν χρειάζεται καλύτερη ρύθμιση.

6. Κάθε πότε πρέπει να ελέγχω το σάκχαρο;

Η συχνότητα εξαρτάται από τον τύπο διαβήτη, τη θεραπεία, τον κίνδυνο υπογλυκαιμίας και τους στόχους που έχει θέσει ο γιατρός. Όσοι λαμβάνουν ινσουλίνη συνήθως χρειάζονται πιο συχνή παρακολούθηση.

Γενικά, ο διαβήτης είναι σύνθετη αλλά διαχειρίσιμη πάθηση. Η έγκαιρη διάγνωση, η κατανόηση του τύπου διαβήτη, η σωστή διατροφή, η άσκηση, η θεραπεία και η τακτική παρακολούθηση μειώνουν τον κίνδυνο επιπλοκών και βελτιώνουν την καθημερινή ζωή.